Eser Hakkında Tanıtım: Leylâ Erbil’in yapıtları güncel ve tarihseldir; yerel ve evrenseldir; felsefi ve antropolojik deneme özellikleri taşır; ciddi ve karnavalesktir; lirik ve epiktir. Yazar, uzlaşımsal bir tarih ve edebiyat anlayışından yana değildir; dış ve iç çatışmaların üstüne gitmeyi yeğler.”Süha Oğuzertem, “Kaybolmayan Yazar: Leylâ Erbil’in Özgünlüğü, Özgürlüğü”, Leylâ Erbil’de Etik ve Estetik“(...) 12 Mart döneminin bulanık havasının, geçmişten beri süregelen birtakım toplumsal normların ağırlığıyla birleşerek bireyin üzerine çöktüğü, bunun da insani pek çok şeyle beraber, belki de en çok sevgiyi tükettiği gerçeğini hatırlatması bakımından kayda değer bir öyküdür ‘Eski Sevgili’.”Tamer Kütükçü, “‘Eski Sevgili’de Eskiyen Sevgi”, Leylâ Erbil’de Etik ve EstetikLEYLÂ ERBİL, 1931 İstanbul doğumlu. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi İngiliz Edebiyatı Bölümünde eğitim gördü. Çeşitli yerlerde çalıştı. Evli ve bir kızı var. İlk öykülerinden başlayarak, yenilikçi bir üslup ve muhalif bir tavır geliştirdi. Erbil, 1970 Türkiye Sanatçılar Birliği ile 1974 Türkiye Yazarlar Sendikasının kurucularından olup PEN Yazarlar Derneği üyesidir. 1961 sonrasında TİP Sanat ve Kültür Bürosunda görev aldı. 1979’da kendisine “ABD Iowa Üniversitesi Onur Üyeliği” verildi. Kitaplarıyla hiçbir ödüle katılmadı. İlk yapıtlarından başlayarak Ortodoks Marksçıların karşısında yer aldı. Psikanalizin özgürleştirici yöntemlerinden yararlanarak yeni bir biçem geliştirdi. 2002 ve 2004 yıllarında PEN Yazarlar Derneği tarafından Nobel’e aday gösterildi. Erbil’in Hallaç (1960), Gecede (1968), Eski Sevgili (1977) adlı öykü kitapları; Tuhaf Bir Kadın (1971), Karanlığın Günü (1985), Mektup Aşkları (1988), Cüce (2002) adlı romanları, Üç Başlı Ejderha (2005) adlı novellası ve Zihin Kuşları (1998) adlı deneme kitabı bulunuyor. Yazarın, Tezer Özlü’den Leylâ Erbil’e Mektuplar (1995) adlı “yaşantı metni” de yayımlanmıştır.