"Bugün ağaran saçlarımızdan başka değişen pek bir şey yok. Belki yeni bir dil inşa etmemiz gerekiyor. Biz’i, hepimizi ifade eden, içinde hayat olan, özgürlük olan, eğlence olan, kavga olan, isyan olan, aşk olan, ütopya olan ve gerçek olan bir dil. Bir insanlık dili. İster tanrıdan ve tanrıyla konuşsun. İsterse paradan puldan, her durumda insandan konuşan bir dil. Hiçbir yabancılaşmaya, hiçbir amaca, hiçbir ‘başka’ya insanı kurban etmeyen, her daim insanı mülkün, otoritenin ve hayatın efendisi kılacak özgürleştirici bir dil. İçine herkesi ve herşeyi almayan, kötüyü, yanlışı, çirkini dışlayan, insani olmayanı reddeden, doğruyu ve yanlışı ayırt eden bir dil. Nefes alabileceğimiz, birbirimizi başka doğrular adına yargılamadan konuşabileceğimiz, yukardan bakmanın feraseti ve aşağıdan konuşmanın mertliğini içeren, bizi aynı dalga boyunda tutacak ve Allah ve özgürlük için kardeş, yoldaş kılacak bir dil. Belki, bu dili üretmek ve bu dilden konuşmak, gücün, paranın, efendilerin dinine dur demenin ilk adımı olabilir. Belki, bu fetret zamanlarında özgürlüğün paradoksuna takılıp kalmak, ruhlarımızın içinde yağan karla ısınmak, yangında koşuyu kaybetmek, esen yele kapılıp sürüleşmekten daha iyidir." (Octavio Paz, Daryush Shayegan, Bilgin Saydam, Donald m. Nicol, Yusuf Akçura, Enver Paşa, Kuşçubaşı Eşref Bey, Fahrettin Paşa, Mehmet Akif Ersoy, Kemal Tahir, Ahmet Kaya, Cem Karaca, Milavan Djilas, Martin Bernal, Mısırlı Sinuhe, Michel Tournier, Antonio Gramsci, M. Hardt, A. Negri, Ali Şeriati, Aleksander Herzen, İvan Gonçarov, Aleksander Dugin’e yazılmış mektuplar..)