Tahiri Mutlu, Bediüzzaman’ın son yıllarında yanında bulunup, hizmet tarzını yakından görüp bilen dört-beş kişiden biridir. Üstad’ın hizmet için vekil olarak bırakıp, "Ben ölsem veya hayatta şuursuz kalsam, Nurlara karşı hizmetimin tarzını bilerek tam yapabilecek" dediği kişilerden biri... Üstad kendisi için, on veli kuvvetinde olduğunu söyler ve şöyle derdi: "Tahiri’nin öyle bir derecesi var ki, manevi sahadaki derecelerinden birini görse dünyayı terk eder! Ya Rabbi, bu manevi varlığını kendisine bildirme! Ahirette Ümmet-i Muhammed’e faydası olacak".. İki bölümden oluşan bu eserin Birinci Bölümü’nde Tahiri Mutlu’nun hayatı ayrıntılı bir şekilde incelenmiş olup, İkinci Bölümü’nde ise Tahiri Mutlu ile hizmette beraber bulunmuş, ona yetişmiş kişilerin onunla ilgili hatıra ve beyanları yer almaktadır.