"Romanın ´öz´ babası Miguel de Cervantes Saavedra, kendisini izleyen tüm romancıları yapıtlarının ´üvey´ babası konumuna düşüreceğini -çünkü Don Quijote´den şu ya da bu biçimde etkilenmemiş tek büyük romancı yoktur- (...) okuruna seslenirken bilebilir miydi?"

Jale Parlanın yerinde saptamalarıyla: "Shekaspeare´le birlikte belki de ilk kez ´modern´ okuru düşleyen" ve sadece "şövalye romanları"nınn değil, "Rönesans´ta kullanılan bütün yazınsal türlerin otoritesini yıkan" bu öncü yazarın, "1605 yılından beri en çok okunan, en çok sevilen, en çok yorumlanan ve yeniden en çok yazılan" ve belki postmodern anlatıyı bile dört yüzyıl önceden haber veren bu öncü romanı, ilk kez tam anlamıyla Tükçede.

La Mancha´lı Yaratıcı Asilzade Don Quijote, Roza Hakmen´in İspanyolca aslından yaptığı tam metin çeviriyle (ve Ahmet Güntan´ın şiir çevirileriyle) nihayet dilimizde.