Jean Genet, Fransız edebiyatının lanetli yazarı, kendisini reddeden toplumu reddeden, tüm "beyaz" dünyayı, onun kurulu düzenini, değerlerini yerden yere vurup ikiyüzlülüğünü suratına çarpan, ve bunu "işkencecisinin dilini kullanarak" yapan, Sartre´ın "azizlik" payesiyle taçlandırdığı adam... Bir piç olarak geldiği ve sürekli dışlandığı bu dünyada, "bir aziz olmayı, yani insanın inkarı olmayı istemekten başka çaresi kalmadığını" söylemiş ve ancak bir azizin bir suçlunun olabileceği kadar yalnız yaşıyıp yalnız ölmüştür: Hırsız, isyankâr, vatansız ve evsiz bir serseri olarak. Roman ve oyun yazarı Genet, 1964-1986 yılları arasında, edebi eserler vermekten vazgeçme kararı aldığı yirmi küsur yıllık dönemde, 68 Mayısı´ndan Vietnam Savaşı´na, Kara Panterler´den Baader-Meinhof´a, Mağripli göçmen işçilerden Filistinli mücahitlere varana kadar, kurumlaşmadıkları sürece her başkaldırı hareketinin yanında, hatta ta içinde yer alıp çok sayıda siyasi yazı yayınlamıştır. Bu yazıların büyük çoğunluğunu bir araya getiren bu seçki, çağımızın en ilgi çekici portrelerinden biri olan yazarın karmaşık kişiliğine –kuşkusuz kendisinin izin verdiği kadarıyla– ışık tutabilme umuduyla hazırlandı.