Aşkın Halleri`nde, tasavvufi aşkın boyutları şiirsel bir üslupla anlatılır. Müellifin üzerinde durduğu konu, nefsin birleştirici gerçekliği olarak aşktır. Aşkın maverai mahiyeti, sevginin ilahi nitelikleri ve aşğın psikolojik durumları sembolik bir dille ifade edilen bu eser, daha sonra yazılacak olan çok sayıda şiir ve yazıya da ilham kaynağı olmuştur. Ahmed Gazzali, okuyucuyu kimi zaman aşık, kimi zaman da maşukun içlenmeleriyle ya da mahrem konuşmalarıyla baş başa bırakır: Beladır aşk; çekinmem üstüne üstüne varırım Hatta uyuyacak olursa onu ben uyarırım Kurtul şu beladan diyor dostlar bana Bela gönüldür gönülden nasıl uzak dururum Çiçeğe durmuş aşk ağacı kalbimin tam ortasında Susuz kalınca onu gözyaşımla sularım Aşk hoş da acısı hoş değilse eğer Hoştur bu bana ikisini birbirine kararım (Arka Kapak)