Rasul-i Ekrem kimsenin gönlünü incitmez, kalbini kırmazdı.Bilakis kırılan kalpleri onarmaya çalışırdı.Hz. Aişe validemiz diyor ki: Bir gün Allah Resulü odama girdi, kınleye döndü ve ellerini açarak şöyle dua etti:"Allahım! Ben bir beşerim/insanım,şayet kullarından birini üzüp incitmişsem, beni bu yüzden cezalandırma." Efendimiz müslümanı şöyle tarif ederdi: "Müslüman, elinden,dilinden diğer Müslümanların zarar görmediği,incinmediği kimsedir." Ve buyurmuştur ki: "Kim bir müslümanı incitirse beni incitmiş olur,beni incitende Allah´ı incitmiş olur." Efendimiz sadece müslümanların değil, müslümanların idaresinde bulunan gayr-i Müslimlerin de incitilmesini istememiş ve: "Kim bir zimmiyi/müslümanın bünyesinde bulunan gayr-i müslimi incitirse kıyamet gününde ben onun hasmı olurum."buyurmuştu.