Marcus Aurelies gibi olmak istiyorum; şu ünlü Roma İmparatoru Marcus Aurelius gibi. Ama gözüm onun tahtında, tacında değil, felsefesinde. Bir stoacı olmak istiyorum onun gibi; her şeyi olduğu gibi kabullenmek, hiçbir şeyden yakınmamak, her acıya katlanmak, ölümün çok doğal bir şey olduğunu düşünüp, ondan korkmamak, böylece, iç huzura, ruhsal dinginliğe kavuşmak istiyorum. Bir bilge olmak istiyorum özetle. Çok çabalıyorum bunun için. Kıyısından köşesinden başarır gibi oluyorum. Sonra yine aklım karışıyor. Tam stoacı olduğumu, bilge olduğumu sanırken, bir de bakıyorum ki, korkmaktayım; acı çekmekten ve ölümden müthiş korkmaktayım. Yeşil kedi yoktur. Ama şair, şiirinde yeşil kedilerden söz edebilir. Savaşa giden askerlere, savaştan dönen asker arasında büyük fark vardır. Savaşa giden askerle, savaştan dönmeyen asker arasındaki fark ise, çok daha büyüktür. Güneşli, ılık, dingin bir ilkbahar günü, sabahleyin, saat 10.30´da, herkes işinde gücündeyken, bir bulvar kafesinin terasında, hiçbir şey yapmadan, hiçbir şey düşünmeden, ama pek çok şey düşleyerek, yapayalnız oturan adamın da G.