“Beni film yapmaya iten, her şeyden önce yaşayan insanlarla ilgili, olaylar aracılığıyla değil, olayların tam ortasında yaşayan insanlarla ilgili öyküler anlatmak ihtiyacıdır. Yönetmen sıfatıyla üstlenmek zorunda olduğum bütün görevler arasında beni en heyecanlandıranı, oyuncularla çalışmaktır. Benim elimde yeni insanlara dönüşecek, yaşamaya atandıkları yeni hayatlarla yeni bir gerçekçilik, sanatın gerçekçiliğini yaratacak insan malzemesi.” Luchino VISCONTI İtalyan yeni gerçekçiliğinin kurucularından Luchino Visconti, savaş sonrası italyan sinemasının en büyük yönetmenlerinden biridir. Çok sayıda opera ve tiyatro oyununu da sahneleyen Visconti’nin filmlerinde Marksist sinema anlayışının en yetkin örneklerini buluruz. Özellikle çöken sınıfların, aristokratların ve feodallerin çaresizliğini ve dağılmalarını anlattığı filmler onun başyapıtlarıdır.