“…
Günümüz şairlerinden tam umudu kesecekken onların diktatörlükler, çirkinlikler karşısına dünden daha kahraman dikildiğini görürüm. Vururlar böğrüne böğrüne güllerden beter sözlerini.
Elimdeki bu ilk kitap “Şehrinizde Kalamam” beni sardıkça sardı. Bir okudum döndüm bir daha okudum. “ben ölürüm çağımdan utanarak”/ ve ekliyor “ öyle ucuz ki insan yaşamı…”
Arzu K. Ayçiçek klişeye selam vermiyor. Onun kendi dizeleri var, kendi sesi var. Sesi arada günümüz şairlerinin sesine karışıyorsa bu da koro gereksinmesinden. Belli ki solo söylemekten hoşlanmıyor, bıkmış yüzyıllardır. Binlerin içinde koroya uyumlu, hem de tek ve özgür. Şöyle diyor: “yaralı ve suskun olsa da yüreğim/ umudum yeşeriyor çiçekli pencerelerde”/ “kaldır duvağını ey kır çiçeği”!
Umarım yeni kitaplar gelir kendine özgü sesi olan bu şairden…”
Fakir Baykurt