Saatin tiktakları arttıkça yavaş yavaş ölüyoruz. Geride kayda değer bir şeyimiz var veya yok. Ama ilerisi için, ‘sıfıra sıfır elde var sıfır’ deme lüksüne sahip değiliz. Şu halde gelecek için büyük planlarımız olmalı… Yarın veya az sonrası çok geç olabilir. Ömrümüzün müddeti, uzatmaları oynanan bir müsabakanın son dakikaları gibi olabilir. Her nefes son nefes olabilir. Mühim olan husus, ömür defterini mutmain olarak kapayabilmek... Fecr Suresi ayet 27’de buyrulan “Ey mutmain olmuş nefis” hitabına mazhar olabilmek... Ben şimdi, ‘elimde şu saate dek neyim var ki ahiretime sermayem olsun’ diyemem. Derler ki; “Çıkmadık candan umut kesilmez!” İnsan rüyasında bulduğu çıkış noktasını hayatında da bulabilir. Malcolm X şöyle der: “Tarihi değiştirebilenler ancak kendisi hakkındaki kanaatlerini değiştirmeyi başarabilenlerdir.”
Belki az sonramız, müthiş gelişmelere bir doğum sancısı müjdeli bir haberci olabilir