Lobotomi, eskiden akıl hastalarına “sus ve bizim gibi yaşa” demek için, beynin iki lobunu birbirinden ayıran -kanımca adaletsiz- cerrahi bir yöntemin adı.
Onların, kederi ve sevinci yaşama şekillerinden korktuk. “Çoğunluğa ters” olmaları yüzünden loblarını ayırıp beyin elektriğini düzeltmek istedik.
Algıları, tepkileri bizden farklı diye, sürüden ayrılıyorlar diye…
“Dâhi ve deli”, “aptal ve akıllı” aynı harflerle başlıyor oysa…
Güçlü olmayanı, bize uymayanı çürükten yana attık da ya bize göre “ters” olan bu insanların, yaşadığımız boyutun dışında çalışan antenleri varsa?
“Ruh hastası” deyip işin içinden sıyrıldğ€ımız; yalnızken “ordu” gibi davranan, üzüntüleri ve dilekleri bizimle aynı olmayan insanlar...
İlk sayfalarda “mümkün değil” diyeceğiniz olaylar, kitap bittiğinde “ya gerçekse?” sorusuyla aklınızda bir yere sıkışıp kalıyorsa başka antenle algılayıp, o boyutu da affedeceksiniz.
Beynimizin iki lobunun arasında saklı, itiraf edilmemiş gerçek(dışı) hikâyeler.